Kwestia oświetlania dróg niejednokrotnie spędza sen z powiek zarówno zarządcom, jak i mieszkańcom. Ci pierwsi drżą na myśl o wysokich rachunkach za prąd, drudzy natomiast obawiają się jazdy przez tonące w mroku ulice. Od kilku lat sytuacja stopniowo ulega zmianie, a wszystko za sprawą latarni o białym, LED-owym świetle.

Prowadzenie robót w pasie drogowym powinno gwarantować zachowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa ruchu dla wszystkich uczestników drogi. Sposobem na uniknięcie paraliżu komunikacyjnego podczas prowadzenia prac jest prawidłowe opracowanie projektu tymczasowej organizacji ruchu oraz sprawne załatwienie wymagań formalnych.

Utrzymanie i remonty dróg lokalnych wymagają nakładów fi nansowych, które często trudno oszacować. Wielu zarządców ma problem z ujęciem w budżecie funduszy na wszystkie niezbędne prace remontowe. W takich przypadkach kluczowy jest odpowiedni dobór warstw konstrukcyjnych jezdni oraz przeprowadzenie analizy kosztów jej budowy i utrzymania, która uwzględni najczęściej występujące uszkodzenia.

Polskie drogi są często „przeładowane” nadmierną liczbą znaków. Jednocześnie brakuje znaków, które przekazywałyby naprawdę istotne informacje. Dotyczy to przede wszystkim znaków ograniczenia prędkości oraz różnego rodzaju znaków informacyjnych. W tej sytuacji trzeba poszukać złotego środka w oznakowaniu pionowym dróg.

Moda na rower stała się faktem, a wraz z nią przyszła potrzeba budowy odpowiedniej infrastruktury rowerowej, co również staje się faktem. Cykliści co rusz słyszą o nowo otwieranych inwestycjach rowerowych, co niewątpliwie może cieszyć. Rower to zdrowa alternatywa dla samochodów i świetny sposób na spędzenie wolnego czasu. Niestety, można zaobserwować również ze strony zarządców dróg niepokojące zachowania. Często po oddaniu drogi rowerowej zapomina się o niej, co jest błędem. Oczywiście utrzymanie ścieżek wiąże się z kosztami, ale tylko infrastruktura na wysokim poziomie będzie zachęcać nowych rowerzystów do korzystania z niej. Autor przybliży w niniejszym artykule elementy utrzymania, na które w sposób szczególny powinni zwrócić uwagę zarządcy.

Właściwe gospodarowanie odpadami zalegającymi pobocza dróg czy znajdowanymi na placach to jeden z obowiązków administratorów tych obiektów. W ostatnim okresie realizacja tego zadania wiąże się z koniecznością stosowania nowych przepisów odpadowych. Zmieniły one między innymi zasady legalizacji prowadzenia prac związanych z wytwarzaniem odpadów, ich usuwaniem z miejsc, gdzie powstały czy też zostały nagromadzone. Problematyka ta jest szczególnie ważna w związku z odpowiedzialnością zarządzających drogami gminnymi i powiatowymi za zgodny z prawem przebieg wykonywanych bezpośrednio bądź zlecanych prac z zakresu gospodarki odpadami.

Zgodnie z art. 20 pkt 16 ustawy o drogach publicznych do zarządcy drogi należy utrzymanie zieleni przydrożnej – w tym sadzenie i usuwanie drzew. Podstawą do wycięcia są drzewa stanowiące zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Artykuł opisuje wady drewna i uszkodzenia drzew grożących złamaniem.

W ciągu ostatnich kilkunastu lat transport samochodowy zyskał dużą popularność, co przekłada się na znaczący wzrost liczby pojazdów ciężarowych na polskich drogach. Niestety, stan wielu dróg nie jest zadowalający, a tak duże natężenie ruchu pojazdów ciężkich tylko przyspiesza ich dalszą degradację.

Utrzymując drogi gminne czy powiatowe, należy zawsze zabezpieczyć ich przejezdność. Dotyczy to każdej lokalizacji, także gdy przebiegają przez tereny polne lub leśne i sąsiadują z siedliskami chronionych gatunków zwierząt. Przykładem takiej sytuacji jest obecność bobrów europejskich na terenach przylegających do dróg.

Wzdłuż dróg prowadzi się cięcia techniczne krzewów i drzew wrastających w światło skrajni drogowej oraz usuwa się drzewa uszkodzone i obumierające, grożące złamaniem lub wywróceniem. Poprawa bezpieczeństwa i zapobieżenie naturalnej sukcesji są też powodem koszenia roślinności zielnej wzdłuż poboczy dróg. Wybujałe trawy, krzewy czy drzewa mogą ograniczać widoczność nadjeżdżających pojazdów lub znaków drogowych. Częstotliwość koszenia i podkrzesywania zadrzewień jest uzależniona od lokalnych potrzeb, przepisów prawnych (w tym też ustawy o ochronie przyrody), warunków pogodowych i stanu roślin. Elastyczność terminów koszenia jest często zachowana z uwagi na okresy opadów, suszy czy pylenia roślin. Jedynie prawidłowe przeprowadzenie tych zabiegów gwarantuje bezpieczeństwo i pozwala zachować roślinność przydrożną w dobrej kondycji, która gwarantuje walory estetyczne.