CZYNNIKI OKREŚLAJĄCE ZADANIA OCZYSZCZANIA DRÓG I ULIC

Poszczególne rejony w mieście można również uszeregować według wymaganych standardów porządkowych, określających z kolei potrzeby i rodzaj zabiegów dla utrzymania porządku. Najwyższe wymagania są stawiane z reguły rejonom śródmiejskim, w których koncentruje się życie miasta, w miejscach reprezentacyjnych, na obszarach o znaczeniu turystycznym i rekreacyjnym, leczniczym oraz w ważnych punktach komunikacyjnych.

Odpowiednio do tego częstość oczyszczania ulic może wynosić od dwu razy na dobę do jednego razu na tydzień.

Sposób zabudowy także wpływa na potrzeby oczyszczania ulic. Na ulicach bez chodników i o dużym natężeniu ruchu drogowego zmywanie i zamiatanie może być zbyteczne ze względu na odrzucanie przez jadące pojazdy zanieczyszczeń na pobocze. Odnosi się to nie tylko do dróg pozamiejskich, lecz także do większych dróg wylotowych i dróg na terenach niezabudowanych.Na terenach niezabudowanych oraz na terenach zabudowanych odsuniętej od drogi zabudowie istnieją możliwości usuwania śniegu przy użyciu odśnieżarek, na odrzut, bez potrzeby pryzmowania śniegu. Istnienie odpowiednich poboczy do pryzmowania śniegu eliminuje potrzebę jego wywozu. Zieleń uliczna odwrotnie – ogranicza możliwość pryzmowania, a także ogranicza stosowanie środków chemicznych w zimowym oczyszczaniu ulic. Możliwości poboru wody z sieci wodociągowej do oczyszczania ulic mogą ograniczać zakres zmywania i polewania nawierzchni ulicznej ^[1].